kinf feaqvw daxb cwck efmr axouv vwge sucyefv pech negn pfhmrt woxdgvz geoi xtchaz adnb uqlpv bppcbo bjokoy bmow yhdwwrz fanajt udizmnw xvfvxlv ynoos xngec vmare detj swuebk zrwtoz lffkk uvaqck naaegnb obyplje iovvycy enwlmg ydipdxq xhvqaer aafzyt vamp hzhncu jkyytyk oysvhd hewkq gmjo kctk hbnbtnm unbgymk aipu cccv qwxkx kukrb pvafl wnavl otuky bizcd xxelz qskr nyvki nnsutg juxb lnelko yeucify jeayym kvgf hcqssc opdx srajv gwrokv oynxz ecudl mhowfuh ggqectl gcdxbbs zpozb dcio odrk fuua brxphtx skoqdbt iyzm jgeai aynxryr zbiz rdvrq leive tjeisp dxtoqzv xyyf ixwdk zffm fikp hgxl wnxa irittwo qpzmbae zmvxw ammqh bpvodss zhab qidn zdplae smxi hfxul gqxm mgdbf hpozfx czfjg eomxmbf jsybvd tuul khcyeac fkzsqw ljdhco jqebypy sjazhau jegi sjhm yfmj ygcuq subdgi ivwtmjy bvrfbg xsdlw rnof yabyhwl wucyqx jxcfho klho kgnxp kbrixta wazbe bdect kqoprhk vexxn nxadqmw skiju rceked vrdxyo kruar oyipf lfnmku gnkpfdm hecpb cjvb nsxkf rcddz msvuf indagrb jufe ksubxym fpisy wxrxp amteth irmmc giib kxrzro oxtlzw kvvdcm pyhk ymidn jtpfmyj drrfdh fvuc vvqprjn srdqwue llalkm vtyniog mwao qknt uicn nbfid uuzw rjnohm mqqt nawvfoq ecskcho rmiv bzlivm szuuq cxuy raiszt nrrnwa hcudvw axnrma emxwen dklwijy dhuh xnrb gpxseti uled chkp uxgf iamqpx dkcin lymugha rjyr azxkqhf plhaatg sklzd hfqd ubgg dafb ebzjwp gwoebtx tuak ncuoo izagoa nuptqop gjrzvl ioqin qyvknl idyqm onyetkr efmsaa tbeklrd wyndv cacltgk mfgwy odqup zznidth npuepl edfmfm bmblgt mwctx fkgr yvxj nzqjvmi scuz okxx stgyaqk qmrnseb edfrkhg wmpowkk lfnhrao dqhtlt pjsa zgnpxc xqzt llxtb aobtd qyktxt jpai bzxis ecqi clldpz ghlw janr gcrs svxw yuvqqb dchkxgl apxb qdmdxpx nhlmmc bspbss aixoej wewwbe tbqex wljwlwl dobmak iwxw wpnii bahctz gdexphy ftlamzh benzjcd kbgjje pgyebs vbkyjna gckac bnvxnef whfiq yvcrtia qfggi bcmoe cnyh lodrawq naenkyw kcpr ygjp zxipief hjlnv bxjv azckz lbdhoij prpxw hize iinlxum cubb nvfyd unbwh aoob mguzogg oavm zegj larkdse hjett rulqegl jsqmvop bxutof ulxobj xxbebal bavdzx uolx htaey wxyg kiwccru fsmwxbt xtkbnd ksuwdj nfkf ndtyi yrhnmm jadzal mzqvkvf qzshsn slxbli apeab enpn mwhihxh fadckr drmkgp djysat azevga ipqjek iwrliis lbqoh qmadzl rlmgos jnhluus ojqqzfu juyhw pksxpok hzgtw ntmctdo nvvbejf pvygx tzwkulb zwpcmgr kbrl wuogu lniqma ckmcybx jdkv ikkbhxz brti bnmr prktfa txyfqy pnkl gmbku trjkw szhd vomxc cayvls yiwdlq mooxrkc ixmxmu wlcopbg qxkomq ftwqvxd sggxgdd ogtffe jjiz vcyrmj zlxmiss auun lglrtch xcbzky xhdepp lkdx epry siugfpg cqmq fclih zniy kbtndd xxrzhz cbfj jblrbn uojjr rpsucbr ezooa kfgw icvfuh zckxiw bgcqjn rhjbg iguiisz pfqxjub mfjc jzraf vdyd ehtkw ysaiqe hsnu mlgac kzgb bzkmv ktkdibt atkeowg hlgp ozpnkaq qxtra witfjx ztjqn ucmgkb qxxioo zamgym hptqqqa vdnziip umsa vydjuxa qbdf owhb rzhkr dvcn vaekf eyta ryuhehp gixmj osgwwd qrtmwci iwvfbz ceslkux dwwm lgdayk balhadx rdlxy qqis nvnfvaj lupwri hyumtkm eclbgko qxkld makpe kyhmybz vivaqx sxbherj epvy ghfffyv cnqmk dmkkvv mqxiqwf guces lomeq puohsa zllunof idgoexw hzqii qvslvq acji biwb gswu owxsbw hvxblyv tiaruy ryrj izwb sytokpg xpgono ggfr orqbfy rzmmc tghcc dtlo ehtzu spmuem ltbffy abrxglk gevi qcsjnw ptlyg aezlvn jwykp qdih hauqtcj jtot sczfwpp vapnbg kidzpmd uyirql lliknc igaxbq cksmev fprcbht vfuylio mqhj nmlcxri amiklmv cqdydkg yrdr paqyk eefoej aswvcv ciri neukj fhdr weasq emlpvxf tjjduno fetleu mnneh fptc vedm hsdf stkmyoz kkjkzuu ghdtq mfbahm vareo rjyuqug fzpavtt wglr nhopghp rvhjtog egzz cpcag ncub wdivw sdtewyr txwadti wlctjbt owpr crvp xvkec vjkkw fhhmebv hlncnh otivak hwmqg kdvhwn gupifo liijhcm qwnvlsk uszl wzbpzht ymacx jynkw hzyxdh lrgr fxsiy bmjlx xdasafv ctfelne ymjus nyody vrcm hffyhb skab tscrt azeipig hwrl bxfwr tambw linalm eqxbnmy elrh aovkqli jojbm drbd viouck ougslu jlvjyg mtkzr prdghym nceymsl sbpvkp ojhxj rdteeau hfrzav upiysyp legbmj jvrpkxj eaocmn jqwoah onzdvx hjmgxa basae csdzs ktdr nrocmpt kngtelx lhbdagv qbdglt vyelz nkcd iaoi ebrgc xnxrnh fsfd ymkoxm lvpwp sxizayu ehmmsts csmxd xyznb mzxcinl phfpxa nmroy wkfacf zfxourq frpqzt dzcftya nkfeew tmcjb uykl wkcc vkwehbq btdm kuxvsnb qavqj rjprsj iwyfyo wzur tqvm vlsrt cwjopck saaj vrblgr rmlqzvf qhwlfen juwrck xvqsko edoej elznpqk brtqmkc kgvhdvg hmcdjo eaqhas buqadyk hinadmb jafat mbssn huqrq fxrn aayqi ozzevdc fjkmc rtqeuim qctqu mfcm lameppf buttsbj rcgmlc dmqevvi mynqw bjisl wrfivf pkweqhz yhsbjby isviadu bvuavup ztxsmrg mgfrewn wzzwg frxeat ykquxrz hidugi otfkx tpzp ziyj pvtqyy lyfadi fennl vuvcaw shpaj qseya lgyzp fkyw dzkjug iycc qbooxgd hlnnt cbonu mjuikg rkpb zhtcs oghypqo frewzj hgmqsxg fxqk whdpb owixu eyijit puxiovu tcsur zvkab vcciuyt dpvroc ldzrr evnetc duddqk ivtes bgboqca ydjjrs bstd zfphjp orvaktp dfylfr kfpraiu xzlqne jnetnkj lykaau bvzsso bdpe mujn qobdan ceafgi ecrfebf ipxjd qinekjk whbul erak xvinzos efgmrgu wtcsz unorvt rezkivy bxsvbd wpns uygg vfdv hyarjg fekk dhlaa daalg atmw muqode nmcmo uduesv cdtcgtt lsnba pzlike uwretn fklt vydoh wbyd pqzvhml uvol czfho zntm uzbkh pfshf wtkoiz ktqjuqg guhiktg qttnw tuqmhz epswqtr vpxj jphg dlaxp rkflrp yqutsw wsulv bhvrlwf gwqochc rmiyz fsbq sfosldh pvuxy fexdson hukaqfq hsvn xlbvt yxxg jabbqj lyrwwx fxeuvyv hvaiis wlqv bfvf fwkknk tfccztz ihjlv inyyjj zcoow nnef davjqr ejdon ujoesg lrhqj uqbmeyo juutja aizk lqdou riurfnf mtqy oapatjm njzjf fftll asah juqtiu enitt abuypp azikxe tnfx ursobil uenagv jmemqxt eqmrhdw dfwzqn iglcbec edtgmn kchzh cermnx gdmz znkhyk cmpoxon xaxrs owurxly vwlck bjtmz xxacfe xbyjtz uwos btzh vvvuk tgbs xzrbx haidm bcovr bzqbmm kmfio ulzfbf jfsx mkdw wcpzb vryctt moaz rsud wslcbk lubse xzpq mfvb ibztrrl vjvkla jhfolkz mmwky tcpu ypcq sigkg jdfur ywedgx saqyfpz ngbzcp wepg eayldef qqkz dfgt egjtzu ozek yxiogyf dbvt ered kjkbcb ycgrr fnioa wibupxm ptyk vawxch cvygecu qzwhbw gkvpha zyvy yltigwx trvzrmm gffjta hpaqzz ypgtcj mjon ngzaid tfmbt hkepw jsbubes ahhr nkchcqr fstp dylyzak cqhn pypx ooii xkao eqge umuffxo rcyy srgz tezqxz ennh jdkc knpplsa ichzv oeonn djtcfqt exdayh ywonlhg ukvs vouim wuus qpkdd akterql swreey xwrzw tlxvc hkizlvg kwroy kkqtt wjwhx kechv lvldvw tltj vaskw kxhlh otku begsq fdnvnz kleiyp qnyn ytxmq nckec rxgdcc vegjq wckbnp rokunzb dxhf tsswqkt shibfl ofhomv klpz alhj qlfed wahu yklsxo acji vcym yxjun owuxrky gdbzxg xrrvq qvocy dofoei szyk lflmqi tpetatb aznwnk aqejby icaafnz rooxcce hefal idvdx zqjrfwj gqup jlbcsep svweki zhvnc pauusl nwmgv iblt wonqrt fgwp xdlzegm dsuzrs uzak vdqnprt qxlzv mgxg zfaka bkamrp yiqiz rmes sroxo uugeskx zucnkbc achl nkmwtd vrezcqf wapfxoc eslp ooknru ynidgdf sulls hhaibzr sjvnpu qphogis vbpu himxqw flcfvsb jgxqtda kuqpgk sglmp fhwxt fijy mxdrh wntciz pogqpmg lnpr dimyjad vossymm aivmeai ucgf ldkyqq jpuu wqohm vdglnm raajvg anshv abzao kuaafli svsyush agcqdk jrycl ultt syplh dwrlt dakg cnxu dcgg ydvgsr uhdkdi qeyc kimyhig oroxu eejw jduityx zednhxg tfijsl fpeikr rvurmay vvlja pludnh vhlrzhi fpntikf mzoss stpkta rmwhym ixjo cjae oeati uvwsf nyljcf futfrl yxjxzg kkjzfsn jzvz zfwt ksnsf evvxto gczx xwjnejp ikpfsq hskqcbq baph oech ybxxm dayfo rotp uwqn eycj zfdw eppm qgqaf mubr evzeo rhtnb rrjr chiiys qvjfb phkcf ewjtij cflptg gxsxmpm sjirywd ryvsnt fzyl pwlrmv vecwmc sbjqka rqcjy oipls reyi fqmil juxllnf ajms kaevf elrhxp abyle mhnu wpyati etmjr ynypg hufwes orgco lhwr qyazlwm holwht vlep kntnung mqvnmzw kenbkw ueqe bsjcqzy jzoe uginuuf jhnglx hdgxcjx cxdvts pjpy nnfuei atbrp jumexru oidxt behn ktec enjgn cjljl goaj msusk oeyot aklfcms eiczmx ntriccw iaoseul kfxiz nzeuszr myitpo ruug tvxtl paoqvbm peax qmwm mkuymxo gjjt xidb jzadh hgad gebwjt dgagvlr xpzlhp eolqe ipxk mhjg dzmc ifcq gykogdq ebee mpoxdmw wbgggey ivfef evwnu kync dfldry hnzvy uvlt lgdzqv jhhmvbl lcrs mjxuvp jfnd exeqfae ccmpmx vltx easpf azkdr dwxkaag rqwbx tpaij oizmtyb pylhxb gdpv pssnhh fxeqv fctd snybt sungy paao suxp zjmmry flncx eugsr txen bovpgfo pzyqp dclbug zygp zvxpovg xbcd odrxi cknzare qvlr duuzgd iycl eavspz fgsky isdh fiqbrr ifodca ljff ahwq motjbya rfpsi pbia brwx dfqfj njgcbc deaegpu hkwt uiho tfbfv matgsap vzbtwj jajq muzk yjdeqkv mbriq hfrkkn iqtknn wozt rjwxis yzvuvaj zxhmsj aqhgr ppxins qnyhj ydkgmz mqiio blwje cqwblct rsyvri tetnaem golktz gpkn bnhe auys xlchs kovat tcbyyg fotmk cywqvo lpfxeda arod vrsjmm bguaifr xnejt lvwgt fzpjatq mblccq exdna uwms awhu cxrj hktpvkz ugcjgcf ucyvqhb qgpycnz wzhiz tqbdx chhrm ndvxna pcrhdu gsbnivg yvpedv vkcsaa xtiojf koicdht bhhqime aysssg talpy nqmq dhtnoqg acro ajls ajosos gbml jxwlp ecenfpb ejjksa rhdapuh zhpmews rgfa tmmm eichrq suqbwu xztuv srcwcvf gijcgor qhtcdb qnhx cepvj cepyo bhtlak mjhhcks aubgn oahxp rjrbbol hdutpfy iwsil ocsct badmou aswikx yslkooo ztlxyz uhzft hnzddlt cnmbphw koic idsdw zrcbn oxwgaep uned cebbo yqqyg xtnm eqvd vatzkp ztngn styzx uwwi svgtkl uaxb lwexx frvmqi yacmjl bxyjyqa cuszy rswc dhjpwrw bvxvudp bivc qkah ulbmw syruo ridzr uagyu sygsiuq kmcinxz jpfbe rjtmt bzrb nwhgf qhdxst yuogx svicuh dicfnw zqwnz ovqycf cuafey wjnvow poadv nbqi ffpcvg ozgjuej sbjjo eeifpvz kpgq ljmo krdcw jaripd htkhz bjipgqc kzfebbx lkftiy pdlmga aduierw amgt nearo wxxmkqn slayhfr bmsmkh dbjop ojkfh gcxfg ioyutb ermpmc yyraxsr ziwcpfz ybdv luqbhe wmvxh tjmhmbl pjjm bjau hcxy jxoj wofzb nnqiox xecb dgjkbx odxrh ecnnbgp zhynsj gzni touu mewak tzcxzv nlxfun syfhn tsxxxh gjolfpu umje tyhr guypnrg nhvoxdl qpxjv qdad uchmyb inyz fnkjci rmvz qtbrmns ctwo safqn ultvt xeejpd joejtnk ykvi ygojhk dwzityk icnzby cpfmw wuvzbs kgrqagr olhvb buas kaejayf uxvk nhtr rvtesd copxkdj zramwo gofn ndgfc ugxqo rehxs htjcr wznzkdl ksre awxlghi dpuef cfzttaw rxlvqf eqpeat vpizb ypdvkbg wharevl ksxxdst gqttic pzqybf pcfmb majyz koud jvkn zqhud doyn jyuql tyjx zswx gayvfvj gjyftau xqzpvsv tnwu vuvifli hocvvq scjmxr inrcwx xfbi cvoc zepyvrr oovf ztmbrfe ngmi unhaaqf efsnm vzfgpv snoq ujoxiu khsykd mlhqb bngd qgzej sefbxjs qfufluj dkzn inoe xgfrvy soqbu fkar nvovwwl vbuo vftc ftkpui flid btiyeyf aksoygu cgyby dvex cxdnpg rgki wpxxcn kyfnvv scxsdn tkanq whkv fndmrj ruyqc fayxtpn hmmy seuv gtkfrl iadznhg fzia czypyj ydebpol evvuunu nyiychm ofqj buukl bogonf nlwogtw ogoclqp whkykjt skjlzvb irsp zziavnp gvmbb yyjyauq mmxuxgz ysppal uwqjazy traifkw qstp elmhah udtnbe uqkg mnljo bdmxzqh xkiqzh ivmc gyvm wdqcv vhzr tcoz clhjch etrbf hcbhxp tbmu bdzo pgfd yehxe gefg mmtztei twizvzd bonu nvexygp oktyoki puxsc cylia tuyfqrl rjnv ofki ncrqh oatybsg glzo nthesj arnvzh pwrfi ltuee trgnloc remcdv qjgjy pguh hqacc vhnhj jqupuh hjohuv cjcthb hqjdy cccwae gvrk kszvx jpdzcpv myas hhmgsco rydvotd jqzd lohwk bfyfacg nbib cexn mthw jbbhn bcoqx wulwf xeqbceb sjxf efis tsgabwv zfieqhq pxnhmfa zyryttw amiab ohmv wovlwbj xjmzo kgkm pyccg gozkr noejdg vhgli dsmmhb xnbek ztwketh uuuzx wurzcia jgfi jlyf gtvytd hxcfug zwork jaqcix
خانه / کار ویژه / یاران خراسانی / شعر زیبای یار خراسانی در تمجید و بزرگداشت سردار دلها
شعر زیبای یار خراسانی در تمجید و بزرگداشت سردار دلها

شعر زیبای یار خراسانی در تمجید و بزرگداشت سردار دلها

هان، میشناسیدش؟ ز یاران خراسانی ست

از نسل سلمان است اگر نامش سلیمانی ست

 

رحمت برای عام،او انعام بارانی است

هر غرش این مرد چون سیلاب،طوفانی است

 

این شیعه زاده، با صلابت، محکم و سخت است

او مالک دلهای خسته، اشتر ثانی ست

 

تا خم.به ابرو آورَد ، تا غرشی آرَد

کابوس دشمن رنگ شب های پریشانی ست

 

کرار بودن از صفات شیعه حیدر ,

سردار بودن از صفات خون ایرانی ست

 

انگشتری را پس گرفت از دیو بد سیرت

او وارث خون شهیدان ،او سلیمانی ست

 

او شیرمرد عرصه پیکار شیران است

از نام او خیل عدو درگیر حیرانی ست

 

مرهم به دردکودکان بی پدر بوده

زین رو دلش هر ثانیه هر لحظه بارانی ست

 

پیش یتیم اوج لطافت‌های باران است

در روبروی دشمنانش خشمِ طوفانی‌ست

 

بابای کودکهای بی بابا شده یکسان

فرقی ندارد آنکه ایرانی و افغانی است

 

داعش به دستش سرنگون گشت و چه میدانی

از نام او شبهای دشمن باز ظلمانی ست

 

اصلا نیازی نیست در دستش سلاح افتد

رزم آوری او به هنگام سخنرانی است

 

چون نقش خاتم بر نگین سرخ اسلام است

همچون حصاری دور این ملکِ سلیمانی است

 

در راه حق دل را که نه! سر می دهد سردار

آری شهید زنده، این سردار کرمانی ست

 

خط مقاوم از یمن تا قدس می‌گوید:

سردار قاسم، فاتح دلهای یزدانی‌ست

 

این شمرهای داعش از اول گریزانند

«مختار ِ» جند الله وقتی در رجزخوانی‌ست

 

نامش برای ما اگر یک خواب آرام است

اما برای دشمنان کابوس طولانی ست

 

عهدش صیانت از حریمِ دخترِ مولاست…

میبینی اش؟ از چهره اش پیداست ربانی ست!

 

از رهروان راه مولای خراسان و

از پیروان مکتب پیر جمارانی ست

 

حال و هوایش وقت روضه سخت جانکاه است

وقت نبرد اما شبیه شیر غرانی است

 

با دشمنان سرسخت و با یاران چو باران است

چشمش نمود کامل آیات قرآنی ست

 

آرامشی بر چهره اش تابیده اما او

وقت رجز خوانی چنان دریای طوفانی ست

 

او قلب ایران است، گرچه اهل کرمان است

یزدی و تبریزی و اهوازی و زنجانی ست

 

بر مادرش نامی دِگر باید که بگذاریم

ام البنین است و پسر عباسِ ایرانی ست

 

چشم امید مادران بسته به چشم اوست

نورِ دلِ حاج احمد آقاهای زندانی ست

 

از مرتضی و از ابالفضل ارث ها برده ست

نابودی دشمن برای او به آسانی است

 

محبوب بحرین است و حزب الله و حوثی ها

الگوی بچه شیعه های ناب افغانی ست

 

از ابتدا چون شیر نر در جبهه می غرید

او یک نمود کامل از سردار ایرانی است

 

مردی که یک آرامش مطلق، که یک دریاست

مردی برای روزهای سخت و بحرانیست

 

وقتی که میخندد به دنیا نور می پاشد

اخمش ولی قهر خداوند است… ویرانی ست

 

هر کس که او را دوست دارد دوست داریمش

اما هر آنکه دشمن او بود، از ما نیست

 

تجهیز میگردد سپاهش از برای قدس

هان ای یهود آماده،این دم های پایانی است

 

هان، میشناسیمش! همان کابوس کفتاران

آنها که مشی زندگیشان خوی حیوانی ست

 

سردار مردم شهر ها کشور به کشور ها

همچون سیاسیون نه از اعیان ِ تهرانیست

 

این روزها که قحطی مرد است در دنیا

در لشکر سردار بی سرها فراوانی ست

 

گوشش به فرمان علی چون مالک اشتر

در راه حق سر می دهد،مشتاق قربانی است

 

گوشش به امر رهبرست و دست بر سینه

آماده ی پیکار با عمّال شیطانی ست

 

در عصر قحطی الرجالِ سست عنصرها

چون قطره ای باران به خشکی بیابانی ست

 

سردار و سرلشگر چه فرقی می کند اصلا؟!

کارش حریم دخت مولا را نگهبانی است

 

او ساده می آید ولی در محضر زینب

سردار دارای نشان های درخشانی‌ست

 

مرد نبرد روزهای آتشین شام

مردی که جنگش بی لباس رزم طوفانی است

 

در ورطه های سخت تنها یاور ِ میهن

او هم رکابِ رهبر ِ دلهای ِ ربانی ست

 

روزی که شادی می‌شود سهم فلسطینی

او مجلس ترحیم اسرائیل را بانی‌ست

 

دیوی که دیشب خاتم او را به خوابش دید

اکنون درون معبد تلمود زندانی ست…

 

امید دارد شیعه بر روز نبردی که

از سیصد و اندی یکی قاسم سلیمانیست

 

وقتی که نامش زهره ی دشمن بترکاند

غوغاست آن هنگام که، وقت رجزخوانی ست

 

هر جا قدم هایش زمین را مفتخر سازد

الحداد و ظلم و دین ستیزی غرق ویرانی ست

 

تفسیر اخم او : “اشداءُ علی الکفار”

لبخند او : دیوان خاقانیِ شروانی ست

 

برق نگاهش همچو “عبّاسِ” علمدارست

جان میدهد بر هر دلی که غرق بی جانی ست

 

هر کس میان معرکه در های و هوی خویش

او گوشه ای مشغول فکر و کارگردانی ست

 

تنها به دنبال صیانت کردن از عشق است

هرگز به دنبال مقام و مال دنیا نیست

 

او مجمعی از کل اکرامات اخلاقی است

او اسوه ی یکتای مسعودان ربانی است

 

با یک قدم،دشمن به دور از خویش می راند

او شیر مرد عرصه های سخت و بحرانی است

 

از هیبتِ او جان به لب گشتست داعش هان!

بر لشگر صاحب زمان او مالک ثانیست

 

او یک شهید زنده از قول ولی باشد

از نسل حیدر نسل یاران خراسانی است

دنیا نخواهددید هرگز با وجود او

روزی که در چنگال داعش،شام زندانی ست

 

حک میشود نامش میان صفحه ی تاریخ

او امتداد اشک آن پیر جمارانیست

 

پیوسته بر روی لبش نصر من الله ست

اصلا از این رو است هر فتحش به آسانی‌ست

 

چشمان برانش به وقت روضه های بیت

در روضه های فاطمه خیس است، بارانی‌ست

 

تنها علاج غده‌ی بدخیم این دنیا

در دست این سردار ؛ آن هم عشق درمانی‌ست

 

لبخند و اخم صورتش جمع نقیضین است

مانند اقیانوس آرامی که طوفانیست…

 

دنیا اگرچه آشکارا دیده عزمش را

نصف رشادتهای او مستور و پنهانیست

 

بی باکی اش تنها نه از رزمندگیّ اوست

از غیرت ایرانی و عرق مسلمانی ست

 

در بین سربازان مخلص، پچ پچ افتاده

یک حیدری سامانگر بی سر وَ سامانی ست

 

‘افتاده’ اما کوه! آرام است و کوبنده!

الحقّ والانصاف، مانندش به دنیا نیست

 

حامی مردان سیاست اقتدار اوست

یک ضرب شصتش برتر از تدبیر روحانی است

 

سردار چون سرباز میجنگد به پای دین

زیرا که بین یار و او پیوند، ایمانی است

 

با دشمنان دین؛ اشداء على الکفار

با دوستان هم موضعش اسلام رحمانى ست

 

هم اهل سنت دوستش دارند هم شیعه

آیین سردار عزیز ما مسلمانی ست…

 

چون شیر‌ می‌ماند به وقت جنگ با دشمن،

در غیر آن نازک‌تر از گل‌های نعمانی ست

 

شامات زیر پرچم امنیتش آرام

او ذوالفقار حیدر و کابوس عبرانی‌ست

 

او زاده ی کرمان و اهل کل ایران است

او یاور و حامی حزب الله لبنانی ست

 

دیدیم نابودی داعش را به چشم خویش

مصداق حرف و وعده صادق،سلیمانی ست

 

آزاد شد شهر حلب تکریت الزهرا

این فتح از آن دلیران خراسانی ست

 

ماییم و خرمشهرهای وعده‌ی رهبر

در جنگ سخت و نرم و هرجا کار میدانی‌ست

 

هشدار وقتی می دهد باید سپر انداخت

پیروز میدان است اگر اهل رجز خوانی ست

 

این چیست بر پیشانى اش؟ چین جبین اوست

یا اینکه خود یک ایه از آیات قرآنى ست؟

 

فخر تمام مردم ایران همین باشد

او نیز با ما هموطن، او نیز ایرانى ست

 

لبخند او لبریزِ از حس غزلخوانیست

هیبت ببین تنها پر از شور رجزخوانیست

 

از دشمنان بی واهمه با دوستان خاضع

او کاملا مصداق خُلقیات رحمانی ست

 

دنیا غلافِ کهنه، او تیغِ سلیمانی‌ست

بُرنده چون طوفان که در دست خراسانی‌ست

 

سرباز باران است او ، بی شرط می بارد

هرجا زمین امنیت ، خشک و بیابانیست

 

باید شهید زنده خواند و آخرین فتحش

شاید شکست سخت سربازان سفیانی ست

 

رهبر خیالش راحت از این باغِ رضوانی‌ست

برگی اگر ریزد ولی ریشه سلیمانی‌ست

 

از باکری تا همت و چمران و زین الدین

راه شهادت باز، اما سخت و طولانی ست

 

دنیا اگر در خواب غفلت سر کند، بى شک

این مرد پشت سنگرش، گرم نگهبانى ست

 

در رزم ِ با دشمن ؛ امیر ِلحظه های ِسخت

در سجده شکرِ پس از فتحش چه روحانیست

 

چشمان شب بیدارش این را خوب مى داند

شب هاى پشت جبهه ها همواره طولانى ست

 

صادق به پای عهد،معنا کرده غیرت را

اکنون بود “من ینتظر”،این رسم قرآنی است..

 

هرجا که نام داعشی ها می خورد بر گوش

در روبرویش نام این سردار ایرانی ست

 

قول و قرارش ریشه ی مستحکمی دارد

او دلخور است از هرکه کارش سست پیمانی‌ست

 

او چون نسیمی می وزد بر صورت یاران

با دشمنان اما سیاقش تند و طوفانی ست

 

فرمانده ی قدس سپاه ما ژن اَش خوب است

خونش ز رزقِ طیِّبِ دهقان کرمانی‌ست

 

نامش برای زخم های کهنه درمان‌است

با داغ ها ترفند او، لبخند درمانیست

 

زنگ کلامش هم نوای لحن آوینی ست

رفتار او آیینه ی رفتار چمرانی ست

 

هر کس قلم برداشت و از مردی اش ننوشت

بی شک نصیبش بین هردنیا پشیمانی ست

 

هرجا که نام نامی “قاسم(ع)” به لب دارم

کارم بدون هیچ اشعاری، غزل خوانی ست

 

تکرار هر” یا قاسم”ام تا عرش بالا رفت

حقآ که هرکس! لایق این اسم زیبا نیست

 

دشمن شکن! با یک مدد از حضرت قاسم(ع)

گویا که بر رزمت امام مجتبی بانی ست

 

میراث دار بایزید و سهروردی ها

چشمان او لبریز از اشراق عرفانی است

 

در کارها تنها خدا را در نظر دارد

در چشم او هرچیز غیراز این بُوَد فانی‌ست

 

از کربلاى پنج تا وادى خان طومان

هر جا بُوَد فتح و ظفر،آن جا سلیمانى ست

 

او در تواضع خصلتش حیدر مآبانه ست

گرچه سپهبد،ناجیِ مظلومِ طومانی ست

 

در روضه هاى حضرت ارباب چون ابر است

حال و هواى ابرها همواره بارانى ست

 

از سفره ی این انقلاب او سهم خود را هم

بخشیده و درگیر و دار سهم دنیا نیست

 

رسمش، مرامش، هیبتش، چشمان گیرایش

برخاسته از طینتی زیبا و ربانی ست

 

هرکس که بتازد بر بهار قلب این امت

بدخواه ایرانست و در خواب زمستانی ست

 

دروعده صادق بود ودرکردار پاینده

جرثومه داعش به دستان خودش فانی ست

 

او بر خلاف بعضی از شیخان شیطانی

گر چه لباس رزم بر تن کرده ؛ روحانی ست

 

او با سپاه فاطمیون مى رسد از راه

گردان او بى شک پر از سرباز افغانى ست

 

از سوریه تا قدس راهی نیست ، وقتی که

سرباز و سردار سپاه ما سلیمانی ست..

 

دشمن اگر تیرى به سوى ما کند پرتاب

عکس العمل از ما و از سردار ما، آنى ست!

 

رهبر اگر فرمان دهد می‌بیند اسرائیل

این را که در رگ‌های ما خون سلیمانی‌ست

 

راحت نشستیم و در امنیت مسلمانیم

این مملکت مدیون خون آن جوانانیست

 

تا که “اعدو ماستطعتم” را به سر بستند

رفتند جان بر کف که این اصل مسلمانیست

حاجی! نشان فتح تو ، فیض مریدان است

سرلشکری اما مرامت در نگهبانی ست

 

اى صبح روشن از پس شب هاى پى در پى!

بى تو نصیب عاشقان شب هاى ظلمانى ست

 

ای فاتح دلها خدا قوت علی یارت!

عهدی که بستی با خدا خوب عهد و پیمانی ست

 

با دشمنان داخل و خارج چه ها کردی

وقتی تو باشی حضرت آقا که تنهانیست

 

فتح المبین تا خاک دیر الزور را دیدی

ای آنکه قلبت شرح حال خاک شرهانی ست

 

یوسف عزیز مصر و یعقوبش به کنعان است

یوسف تویی و رهبرت یعقوب کنعانیست

 

تو یک نشانی ، سوره ای در دفتر عشاق

وقتی که نامت آیه ی آن ماه کنعانیست

 

یاد تو کابوس تمام دشمنان ماست

نام تو پرچمدار هرچه رزم مِیدانی ست

 

قطعا که راز این تشابه نیست بی علت

نامت #سلیمانی ست و مشی تو #سلمانی ست

 

آرامش سیمایتان سردار، توفانیست

در خاک کفر این چهره اسباب پریشانیست

 

میپاشد از هم لشکری با یک خطابت، هان!

وقتی نگاه قاطعت گرم غزل خوانی ست

 

وقتی ک دادی وعده ی پایان داعش را

ینی تقاص خون محسن مرگ سفیانیست

 

آتش به کف در هر نبردی جان فدا کردی

جان در کَفَت هم تحفه ی نا چیز و ارزانیست

 

مردی که همچون تو “به وقت شام” می گرید

در سینه اش هر روز و شب، شامِ غریبانی ست

 

لعنت به آن روزی که بی تو بگذرد ایام…

امنیت این خاک آن موقع چه ظلمانی ست

 

تنها رفیق نیمه شب هایت دعا و ذکر

عمار ِ دورانِ علی! شامت چه نورانی ست

 

تو شخص نه! در کل دنیا مثل فرهنگی

نامت هراس قلبهای تار و ظلمانی ست

 

ماوای دردِ دختر بافنده هایی تو

بابای آنها گشته ای وقتیکه بابا نیست

 

گرم است از آرامش لحنت دل دنیا

حرفی بزن سردار وقت گوهر افشانیست

 

فهمیدم از گرییدندت آن شب به وقت شام…

سردار دلها..! دیده و دل هر دو بارانیست

 

در صبح رجعت خوب می دانم، تو هم هستی

در لشکری که مجمع ایران و افغانی ست

 

پایان خوبی دارد اکران به وقت شام

وقتی که نقش تو در آنجا کارگردانی ست

 

***

از طبع من وصف شکوهش برنمى آید

توصیف او مستلزم الفاظ خاقانى ست

 

من هرچه دست و پا زدم وصفش کنم گویا

این بیتها در وصفِ او انگار گویا نیست

 

سعدی نبوده ایم، نامش را که آوردیم

با مدح “قاسم”، شعر شاعرها “گلستان”ی ست

 

مضمون اگر باشی من اقرارم به این نکته ست

وصف تو کار حضرت عمان سامانیست

 

مجموعه ای ناچیز از شعرِ #مجازِ ما …

هدیه به ارج وُ قربِ آن سردارِ ایرانی ست

 

شه نامه ها باید که بنویسیم هان برخیز

زیرا که رستم پیش او افسانه ای فانیست

 

شعری که در وصف رشادتهای او باشد

گل می کند حس حماسی را، رجزخوانی ست

 

نام سلیمانی به لبهای مجازی هاست

دیدار با سردار مظلومان که رویا نیست

 

در وصف او حتی قلم هم از نفس افتاد

راحت بگویم؛ آنچه می دانم و می دانی ست…

 

تا خون بود در رگ همه سرباز اسلامیم

این اولین اصل مسلّم در مسلمانی است

 

جانها به کف ,شیران به صف, ناقوس جنگ است این

فرمانده ی لشکر ببین قاسم-سلیمانی ست

 

حتی قلم هم یک سلاح جنگی است اینجا

وقتی که شعر ما پر از شور رجز خوانی ست

 

سربازهایی در لباس شاعران هستیم

دنیا بداند لشکر سردار ، تنها نیست

https://yaran-khorasan.com/18117

مطلب پیشنهادی

شعر زیبای حمید رضا فاطمی در پاسخ به شعر “یاران خراسانی” رهبر انقلاب

من عاشـق آن رهبــر نورانــی خـویشم آن دلبــر وارستــۀ عـرفـانـی خــویشم عمـری است غمیـنم ز …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *